XIX საუკუნის ბოლოს სოფელში ცხოვრობდა 18 კომლი, XX საუკუნის 20–იან წლებში ჯერ კიდევ ცხოვრობდა 14 კომლი (მოსახლეობის რაოდენობა 47). სოფელში შემდეგი გავრები ცხოვრობდნენ – უცოიძე, ომაიძე, ალხანაიძე, ქავთარიძე და აბალოიძე. მოგვიანებით, საბჭოთა პერიოდში, სოფელი ნელ–ნელა სულ დაცარიელდა, ნაწილი კახეთში გადასახლდა. ყოველ წელიწადს, ზაფხულში, ჭეშოელები ადიან თავიანთ სოფელში.